News

Πολιτικές «λιτότητας»… το έπος της αποτυχίας

12 May, 2015

Του Νίκου Μιχαηλίδη
Foreign Exchange Analyst

Όταν ξέσπασε η κρίση χρέους στην ΕΕ το 2010 το δίδυμο Μέρκελ - Σόιμπλε δεσμεύτηκαν μέσω των πολιτικών τους να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς, να καταργήσουν τις ανισότητες, να βελτιώσουν το βιοτικό επίπεδο των Ευρωπαίων πολιτών, να διατηρήσουν το ενιαίο δόγμα μεταξύ των μελών κρατών και να πράξουν ότι είναι αναγκαίο προς όφελος όλων των Ευρωπαίων.


Μετά από πέντε χρόνια σκληρής, απάνθρωπης και μονοδιάστατης λιτότητας όλες οι δεσμεύσεις του δίδυμου Μέρκελ - Σόιμπλε έγιναν… κουρέλια. Ειδικά η πρώτη δέσμευση περί αποκατάστασης της εμπιστοσύνης στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς παραπέμπει σε κακόγουστο αστείο.

Η τακτική των Γερμανών βέβαια αποδίδει καρπούς στο εσωτερικό της Γερμανίας, αλλά στο εξωτερικό δεν έχει αποκομίσει τίποτα, πέραν της δυσπιστίας, της περιφρόνησης και απαξίωσης του Ευρωπαϊκού ονείρου όπως το οραματίστηκαν οι εμπνευστές του Ευρωπαϊκού ονείρου (Ζαν Μονέ, Βάλτερ Χάλσταιν κ.α.) που βασιζόταν στις αρχές της ειρηνικής συνύπαρξης, της συνεργασίας και της αλληλεγγύης για την επίτευξη του κοινού σκοπού.

Η πιο ανοιχτή αμφισβήτηση της Γερμανικής πολιτικής την οποία η Γερμανία θεωρεί πρότυπο και για τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, αποτελούν οι πρόσφατες εκλογές στην Βρετανία.

Η νίκη των Συντηρητικών του David Cameron αποτελεί το πρώτο πραγματικό σοκ για το Βερολίνο όχι τόσο για την νίκη του Κάμερον η οποία ουσιαστικά ήταν αναμενόμενη αλλά για το τι προηγήθηκε. Ο Κάμερον κατόρθωσε να ανακάμψει από το δημοσκοπικό 20% που έπαιρνε προ 7,8 μηνών στο εκλογικό 37% υιοθετώντας μια σκληρή Ευρωσκεπτικιστική πολιτική. Αποκορύφωμα αυτής της πολιτικής είναι η δέσμευση του Κάμερον να προχωρήσει σε δημοψήφισμα για την έξοδο της χώρας από την ΕΕ.

Μια κίνηση που φυσικά δεν αφορά μόνο τα 64 εκατομμύρια Βρετανούς, αλλά θα έχει επιπτώσεις και για την υπόλοιπη Ευρώπη.

Ο Κάμερον έχει δεσμευθεί να αφήσει τους Βρετανούς να αποφασίσουν αν επιθυμούν να συνεχίσουν να ανήκουν σε μια «μεταρρυθμισμένη ΕΕ».
Στα μάτια πολλών Βρετανών η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα μέρος όπου κυριαρχούν οι αυστηροί Γερμανικοί κανόνες, η γραφειοκρατία, η κακοφωνία και ο δογματισμός. Προς το παρόν οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι οι πιθανότητες οι Βρετανοί να ψηφίσουν υπέρ της αποχώρησης της χώρας τους είναι 50/50.

Ένα πιθανό Brexit θα είχε σοβαρές πολιτικές και οικονομικές επιπτώσεις όχι μόνο για την ίδια τη χώρα, αλλά και για τη Γερμανία, όπως προειδοποιούν πολλοί οικονομολόγοι και ενώσεις.
Επίσης αναμένεται να ανοίξει και του ασκούς του Αιόλου αφού πλέον η παραμονή μιας χώρας στην ΕΕ θα περάσει στην κρίση του λαού με πιθανά δημοψηφίσματα να διεξάγονται και σε άλλες χώρες που έχουν αγανακτήσει από την σκληρή Γερμανική λιτότητα και το δογματισμό που έχει μετατρέψει την ΕΕ σε Γερμανική Ευρώπη.

Η Ελλάδα, η Ιταλία, η Φινλανδία, η Γαλλία και η Ισπανία είναι υποψήφιες χώρες για διεξαγωγή δημοψηφίσματος τα επόμενα χρόνια όσο δεν εγκαταλείπεται η «εγκληματική» Γερμανική λιτότητα.

Όπως έχουμε αναφέρει και σε προηγούμενα μας άρθρα η Γερμανική «Ευρώπη» της μονοδιάστατης λιτότητας, του επιλεκτικού bail-in, του πανάκριβου Ευρώ, της ανισορροπίας μεταξύ Βορρά και νότου και της αποικίας χρέους μας έχει τελειώσει. Και επειδή δεν τόλμησαν να την τελειώσουν οι ηγέτες το πράττει πλέον ο λαός με τον ψήφο του. Η αρχή έγινε με την Ελλάδα όπου τα «μνημονιακά» κόμματα υπέστησαν συντριπτική ήττα, ακολούθως είχαμε τις περιφερειακές εκλογές στην Γαλλία όπου το ακροδεξιό κόμμα υπερψηφίστηκε από το 30% των Γάλλων την ίδια ώρα που ο δουλοπρεπής Ολάντ κατέρρευσε και πρόσφατα είχαμε το κρύο ντους στην Βρετανία όπου οι εθνικιστές υπερίσχυσαν.

Τα ψέματα πλέον έχουν τελειώσει. Η ΕΕ είτε αλλάζει άμεσα είτε οδεύει με μαθηματική ακρίβεια στην διάσπαση και εν τέλη διάλυση της.

Η πίεση θα πρέπει να πέσει στην Μέρκελ επειδή η οποιαδήποτε προσπάθεια να μεταπειστεί ο αμετανόητος Σόιμπλε θα αποδειχτεί ματαιοπονία και χάσιμο χρόνου. Ο κυνικός Σόιμπλε όχι μόνο δεν αναγνωρίζει τα «εγκληματικά» του λάθη αλλά απαντά με πιο πολύ λιτότητα και νέα δάνεια που αυξάνουν και άλλο το υφιστάμενο χρέος και βυθίζουν ακόμα περισσότερο στην δυστυχία και την εξαθλίωση το είδη φτωχοπειημένο λαό. Οπόταν μοναδικό μέλημα θα πρέπει να είναι να πειστεί η Μέρκελ να αλλάξει πολιτική και να προχωρήσει στην υιοθέτηση ενός νέου σχεδίου marshal παρόμοιο το οποίο είχε εφαρμοστεί στις ΗΠΑ εν καιρό Ρούσβελτ και έσωσε τις ΗΠΑ από τον γκρεμό. Ο παραλογισμός μιας πειθαρχίας που μας κάνει θεωρητικά όλους ίδιους, αλλά πρακτικά οι μισοί υποφέρουν, δεν οδηγεί πουθενά. Η ιδέα μιας Ευρώπης φτωχών και πλουσίων είναι καταστροφική. Η κρίση χρέους δεν επιλύεται με λιτότητα και ισοσκελισμένους ισολογισμούς ή καλύτερα θα λέγαμε δεν λύνεται μόνο με λιτότητα και δημοσιονομική πειθαρχία αλλά απαιτούνται και επενδύσεις. Η μονοδιάστατη λιτότητα εκ του αποτελέσματος αποδείχτηκε πως δεν γιατρεύει την ύφεση αλλά την αυξάνει. Αυτή η πολιτική έχει είδη χρεοκοπήσει με απόλυτο και πιο αξιόπιστο κριτή τον ίδιο τον λαό της ΕΕ με τον ψήφο του.

Email:
michailidisn@aol.com